อาหารกินซี้ซั้วได้ แต่คำไม่อาจพูดซี้ซั้ว
ประโยคนี้มาจากสุภาษิตจีน 東西能亂吃, 話不能亂說
อาหารอาจพอกินมั่วๆ หรือกินตามใจปากได้โดยไม่เกิดเรื่องใหญ่โต
แต่คำพูดจะพูดพล่อยๆ หรือพูดมั่วซี้ซั้วไม่ได้ เพราะคำพูดที่หลุดออกไปแล้ว
อาจสร้างความเสียหายร้ายแรงและย้อนกลับมาทำร้ายตนเอง
คุณสามารถใช้ปากของคุณกินอะไรก็ได้ที่คุณต้องการ และจะไม่มีผลเสียมากนัก
แต่ห้ามใช้ปากพูดจาไม่จำเป็น/พูดพล่อยๆ เพราะคุณจะได้รับผลร้ายแรง
การกินอย่างไม่เลือก อาจไม่ใช่เรื่องเลวร้าย แต่การพูดจาไม่รับผิดชอบ นั้นเป็นเรื่องไม่ดี
อาหารกินซี้ซั้วยังพอทน แต่คำพูดถ้าพูดซี้ซั้วอาจทำร้ายใจคนได้โดยไม่รู้ตัว
คำพูดมีน้ำหนักและพลังมากกว่าอาหาร เพราะมันสามารถสร้างความสัมพันธ์
หรือทำลายความสัมพันธ์ได้ในทันที
